Sosyal fobi, basit bir utangaçlık değil, kökenleri ebeveynlerle kurulan iletişimin dışsal aktarımına ve çocuklukta tıkanmış duyguların yarattığı öğrenilmiş çaresizliğe dayanan bireye özgü bir içsel hapishanedir. Kişi, otorite figürlerine duyduğu korkuyu tüm dünyaya yansıtır. Sosyal ortamlar, bu tıkanmış duyguların bedensel alarmını (donma, çarpıntı) tetikleyerek yetişkinin mantıklı zihnini devre dışı bırakır.